صائن الدين على بن تركه
133
چهارده رساله فارسى ( فارسى )
پنج آمد : چهار وجودى ظاهر و يكى عدمى كه طرف خفا داشته باشد و آن روزه است ، او هم از اين اصل است كه ائمهء سنت و جماعت كه اركان ظاهر دين بر ايشان نهاده است . چهاراند ، پس واجب شد تبيين اركان بر وجهى كردن كه مذهب هريك معلوم شود و ليكن چون مذهب امام ربانى احمد بن محمد بن حنبل الشيبانى بر ظاهر حديث نهاده و اعلى جناب معدلت پناهى بر همين مذهباند آن را به ظاهر بيان مىكند و باقى به رموز حروف اكتفا مىنمايد تا به تطويل نينجامد و از مقصود دور نشود : ق اتفاق و ف شافعى و ح ابو حنيفه و م مالك و صد مخصوص احمد و همچنين ص به هركدام كه جمع شده معنيش اختصاص به دو است . باب اول - در بيان اقسام طهارت و تحقيق اركان و شرائط هريك از آن : ببايد دانست كه طهارتى كه در شريعت واجب مىشود سه نوع بيش نيست غسل و وضو و تيمم . اما غسل سبب آن هفت صورت است و در بعضى روايات شش : چهار مشترك ميان زن و مرد و آن يكى التقاى ختانين ( ق ) يعنى موضع ختنه كردن مرد و زن كه بهم رسد . و دوم بيرون آمدن منى ( ق ) سوم مسلمان شدن كافر ( صد ) در بيشتر روايات از احمد . چهارم موت است ( ق ) و سه مخصوص زنان است : بيرون آمدن خون حيض ( ق ) و نفاس ( ق ) و بچه اگرچه خون با او نباشد ( فحم ) و اركان و شرائط آن پنج است : نيت كردن ( ق ) بسم اللّه گفتن ( صد ) و مضمضه ( صد ) و استنشاق ( صد ) و آب به همهء اعضا رسانيدن ( ق ) . و اما وضو ، سبب حدثى كه وضو لازم مىشود هم هفت چيز است و در بعضى روايات هشت است : يكى بيرون آمدن چيزى است از دو راه معهود ( ق ) . دوم بيرون آمدن هرچه پليد باشد از باقى اعضا مانند خون و ريم و قى